Snowwhite 01 - หลังจากหลบหนีออกจากปราสาท

สโนวไวท์ เป็นฉายาของเธอที่ถูกเรียกเพราะผิวที่ขาวดังหิมะ

ชื่อจริงของเธอคือ โนเอล

เธอหนีจากปราสาทที่แม่เลี้ยงสุดเลวร้ายของเธอพยายามจะขังเธอไว้ และกำลังจะฆ่าเธอในไม่ช้า

หลังจากหนีออกจากปราสาทมาได้ โนเอลก็พบว่าตัวเองหลงทางอยู่ในป่าลึก

ที่นี่มีเรื่องเล่าเกี่ยวกับเหล่าคนแคระ ที่บ้างก็ว่าใจดี แต่บ้างก็ว่าโหดร้ายอำมหิต เธอไม่รู้ว่าเรื่องไหนเป็นเรื่องจริงกันแน่ แต่ชื่อว่าคนแคระ ก็น่าจะมีร่างกายไม่ใหญ่โตเกินไปกว่าเด็กชายสักคน หากดูแล้วไม่น่าไว้วางใจ เธอน่าจะวิ่งหนีไปได้ทัน

หลังจากเดินป่ามาได้เกือบครึ่งค่อนวัน เธอก็เหนื่อยหอบ ไม่มีวี่แววของของทหารม้ามาตามไล่จับเธอ โนเอลเลยนั่งลงเอนหลังพิงต้นไม้ และหลับไปด้วยความเหนื่อยอ่อน

..

เธอลืมตาตื่นมาช่วงเย็น ได้กลิ่นเหม็นสาบลอยแตะจมูก ทันทีที่ลืมตาขึ้น โนเอลก็ตกใจจนแทบจะกรีดร้องออกมา

ใบหน้าของชายแก่เกินวัยกลางคน หนวดเคราเฟิ้มรกรุงรัง ผิวหยาบกร้านยับยู่ยี่ ดวงตาหมองคล้ำ ฟันสีเหลืองสกปรก พอมันเห็นโนเอลลืมตาตื่นขึ้น มันก็แสยะยิ้ม น้ำลายหยดไหลออกมาจากปลายลิ้น

โนเอลรีบลุกขึ้นถอยออกมา ตรงหน้าเธอคือชายหน้าตาน่ากลัวที่ก้มลงมองดูเธอ แม้มันจะลุกขึ้นยืนแล้วก็ตาม ความสูงก็ยังสูงมากกว่าเธอเพียงเล็กน้อย 

กล้ามเนื้อเหมือนสัตว์ป่า ลำคอหนาเท่ากับต้นไม้ มือและเท้าที่ใหญ่โตกว่าชายใดที่เธอเคยเห็น เหมือนกับสัตว์ที่อยู่ในร่างมนุษย์มากกว่าด้วยซ้ำ

หรือนี่จะเป็นคนแคระที่เคยได้ยิน

โนเอลรู้สึกว่าชายตรงหน้าไม่มีความเป็นมิตร แม้มันจะยิ้มให้ แต่นั่นก็ดูเหมือนการแสยะยิ้มมากกว่า

เธอถอยหลัง และเตรียมจะวิ่งหนี

แต่ก็ไปชนกับกำแพงเบื้องหลัง

เธอหันไป ก็เจอกับคนแคระ(?) อีกคน ที่ยืนรอเธอไว้อยู่ก่อนแล้ว มันสูงกว่าเธอไม่ถึง 10 ซม. แต่ร่างใหญ่จนบังเธอมิดทั้งตัว

"ผู้หญิง"

เสียงแหบดังลอดออกมาจากไรฟันของมัน ก่อนที่มือหนาของมันจะโอบเข้ากอดรัดเธอไว้

โนเอลกรีดร้องลั่น

คนแคระอีกคนเข้ามาเอามือสากเหม็นปิดปากเธอไว้

หนังสัตว์กลิ่นเหม็นถูกยัดเข้ามาในปากเธอ แล้วมันก็เอาเชือกรัดรอบต้นคอไม่ให้เธอพูด หรือแม้แต่จะกัดลิ้น

พวกมันกดเธอลงไปนอนที่พื้น นั่งคร่อมทับร่างเธอไว้จนหายใจไม่ออก ช่วยกันเอาเชือกเส้นหนา รัดข้อมือเธอไว้ ก่อนจะเริ่มรัดข้อเท้าของเธอต่อ

โนเอลถูกจับนอนหงาย ขึงพืดอยู่บนพื้น แขนขาเหยียดตึง ขยับไม่ได้แม้แต่น้อย

แล้วพวกมันทั้งคู่ก็เริ่มฉีกกระชากเสื้อผ้าของเธอออก

เผยให้เห็นผิวเนื้อเนียนสีขาวสว่าง หน้าอกอวบอูมเต่งตึง หัวนมสีชมพูอันเล็กจิ๋วที่สั่นเทิ้มด้วยความกลัว

โนเอลพยายามกรีดร้อง แต่แทบไม่มีเสียงลอดออกมาจากปากที่ถูกอุดไว้

แล้วพอมันถอดกางเกงออก โนเอลก็แทบจะหมดสติเมื่อเห็นขนาดของท่อนเนื้อตรงหว่างขานั่น ที่ทั้งแข็งและใหญ่เหมือนขอนไม้ 

กลืบเนื้อหว่างขาของเธอค่อยๆถูกดันเบียดด้วยท่อนเนื้ออันใหญ่เข้าไปทีละนิด

และก่อนที่มันจะดันไปจนสุดทาง โนเอลก็แอ่นร่างจนตัวโก่งด้วยความทรมาน

คนแคระเริ่มขยับเอว มันกระแทกเธอเร็วขึ้นเรื่อยๆ ปากส่งเสียงคำรามด้วยความเสียวพร้อมกับแสยะยิ้มด้วยความสะใจ